Wraz z rozwiązaniem umowy o zatrudnienie należy dokonać wypłaty należnych pracownikowi świadczeń, takich jak odpowiednia kwota wynagrodzenia, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop, ewentualne odprawy oraz inne świadczenia (na przykład nierozliczone świadczenia związane z podróżami służbowymi). Zasadniczo, dzień wymagalności przypada na ostatni dzień zatrudnienia. Jednakże dotyczy to tylko tych składników wynagrodzenia, które wymagają naliczenia po upływie pewnego okresu (na przykład premia kwartalna zależna od osiągniętych wyników przez zespół pracowników) – wtedy takie świadczenie powinno być wypłacone (w odpowiedniej proporcji do okresu zatrudnienia pracownika w danym okresie) zgodnie z terminem określonym w wewnętrznych regulacjach pracodawcy.
Twój najlepszy partner w biznesie
Pracodawca musi wypłacić wynagrodzenie w ustalonym stałym terminie, określonym w regulaminie pracy (zgodnie z art. 86 par. 1 kodeksu pracy), a w przypadku braku takiego regulaminu – w pisemnej informacji o warunkach zatrudnienia, którą każdy pracownik powinien otrzymać w ciągu 7 dni od dnia zawarcia umowy o pracę (zgodnie z art. 29 par. 3 kodeksu pracy).
Termin wypłaty a ustanie zatrudnienia
Termin wypłaty wynagrodzenia określony w regulacjach wewnętrznych obowiązuje również w przypadku kontynuacji zatrudnienia. Jednakże w przypadkurozwiązania lub wygaśnięcia umowy, czyli zakończenia zatrudnienia, termin ten przestaje obowiązywać.Warto zauważyć, że upływ ostatniego dnia zatrudnienia jednocześnie oznacza dzień wymagalności większości roszczeń finansowych wynikających z pracy. Taka interpretacja ma również potwierdzenie w orzecznictwie sądowym, na przykład:
- wyrok Sądu Najwyższego z 1 marca 2017 r. (sygn. akt II BP 11/15): Zgodnie z przepisem art. 171 par. 1 kodeksu pracy, prawo do ekwiwalentu pieniężnego staje się wymagalne z dniem rozwiązania (wygaśnięcia) stosunku pracy;
wyrok Sądu Najwyższego z 9 kwietnia 1998 r. (sygn. akt I PKN 508/97): Roszczenie o zapłatę odprawy emerytalnej jest wymagalne od dnia rozwiązania stosunku pracy, nawet jeśli orzeczenie o przyznaniu emerytury zostało wydane później. W konsekwencji należy ją wypłacić nawet w trakcie trwania zatrudnienia (stosunek pracy kończy się z upływem ostatniego dnia pracy, a nie z jego początkiem). Pracodawca może dokonać wypłaty nawet w dniu wcześniejszym, jeśli ostatni dzień pracy jest dniem wolnym
- wyrok Sądu Najwyższego z 29 marca 2001 r. (sygn. akt I PKN 336/00): Z dniem zakończenia stosunku pracy, prawo pracownika do urlopu wypoczynkowego w naturze przekształca się w prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Tego samego dnia rozpoczyna się bieg terminu przedawnienia roszczenia o ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe.
W jakich sytuacjach ostatnia wypłata następuje później?
W niektórych przypadkach wypłata składników wynagrodzenia może nastąpić później, gdyż wymagają one naliczenia po upływie pewnego okresu (na przykład miesiąca, kwartału, roku) lub zakończenia określonego procesu (na przykład realizacji konkretnej inwestycji). Warto zauważyć odpowiedź ministra pracy i polityki społecznej na interpelację poselską nr 17841 z 16 września 2010 r., która wskazywała, że dzień ustania stosunku pracy powinien być dniem wypłaty należnego pracownikowi wynagrodzenia za pracę. Ustanie zatrudnienia oznacza zerwanie dotychczasowej więzi prawnej między stronami stosunku pracy i zobowiązuje je do uregulowania wszelkich zobowiązań wynikających z zakończonej umowy. Głównym obowiązkiem pracodawcy wynikającym z zatrudnienia pracownika jest wypłacanie mu wynagrodzenia za wykonywaną pracę.
Podstawa prawna: